Categories
სტატიები

კენ ტაი ჯო #2 – მჭრელი პირი წვეტისათვის

წყარო: https://aikidotakemusu.org/ken-tai-jo-2-taille-estoc/

როტაციული პრინციპი საშუალებას გვაძლევს მყისიერად დავარტყათ წინ, უკან, მარცხნივ და მარჯვნივ, თანაც ისე, რომ ამისთვის მოსამზადებელი ფაზა არ გავიაროთ.

ყველას ესმის, რომ მეორე კენ ტაი ჯო ამავე კენ ტაი ჯოს მეორე სუბურზეა აგებული, რომელსაც უბრალოდ ბოლოში ირიმის თვლა ემატება ცკის ფორმით.

ამ სავარჯიშოს პირველი და მეორე თვლა, რაკი ისინი სხვა არაფერია, თუ არა მეორე სუბური, უნდა შესრულდეს ისე, როგორც მითითებულია ეს წინა ორ ტექნიკურ სტატიაში და მოძრაობიასას ნათლად უნდა ჩანდეს შუბის ორივე დაბოლოების ერთდროული დარტყმა.

არაერთხელ განგვიმარტავს ამ საიტზე, რომ ყოველი მოძრაობის სათავე თეძოების ბრუნვაში მატერიალიზებული სხეულის ბრუნვაა. ვერც ერთი მოქმედება აიკიდოში იქამდე ვერ იქნება შესაძლებელი, ვიდრე საქმეში არ ჩაერთვება ეს ბრუნვა, სახელად ირიმი-ტენკანი.

არც მეორე კენ ტაი ჯოს ფინალური თვლა ეწინააღმდეგება ამ წესს: სწორედაც, რაკი მარცხენა თეძო უკნისაკენ ბრუნავს და გიაკუ იოკომენის ჭრას ახორციელებს შუბის მარცხენა დაბოლოებით, ამიტომაცაა, რომ მარჯვენა თეძო წინისაკენ ბრუნავს და შუბის მარჯვენა დაბოლოებას წინისაკენ აწვება ცკით. ორივე თეძო ერთდროულად მოქმედებს ამ ორი დარტყმის შესასრულებლად: მარცხენა მჭრელი პირი აუცილებელია, რომ მარჯვენა წვეტით შევარჭოთ, ეს ორივე დარტყმა ერთმანეთს ავსებს.

მაშასადამე, მე-2 კენ ტაი ჯოს უკანასკნელი მოძრაობა არ მდგომარეობს იმაში, რომ უნდა „მოვამზადოთ“ ცკის გასაკეთებლად – ჭრას და დარტყმას ერთდროულად ვასრულებთ. უცხო თვალისთვის შესრულების ეს ორი მანერა ერთმანეთს ჰგავს, არადა განსხვავება, რომელიც ამ ორ მოქმედებას ყოფს ერთმანეთისგან, სწორედაც აიკიდოს თავისებურების მთავარი კონცეფციაა.

როდესაც ადამიანი კმაყოფილდება იმით, რომ ჯო უკან მიაქვს მოსამზადებლად, ირიმის (ცკის) ფაზა დგება მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ის იარაღს მოამზადებს ამისთვის. და პირიქით, როდესაც მოძრაობა სხეულის უკნისაკენ ბრუნვით იწყება, სხეულის მარჯვენა ნაწილი მყისიერად მიდის წინისაკენ ირიმის ფაზაში. ამ სტატიის სასათაურო სურათად ეს ფოტო იმიტომ ავირჩიე, რომ ეს ცნება ყველაზე ნათლად ჩანს აქ

ამ ყველაფერს უფრო ზოგად დასკვნამდე მივყავართ: როტაციული პრინციპი საშუალებას გვაძლევს აიკიდოში მყისიერად დავრტყათ წინ, უკან, მარცხნივ და მარჯვნივ, თანაც ისე, რომ არ გავიაროთ წინასწარი მოსამზადებელი ფაზა დარტყმისათვის. სხვა სიტყვებით, ხმალი და შუბი მუდმივად შემართულია აიკიდოში და თვით აზრი დარტყმის მომზადების შესახებ, ნიშანია მოქმედების პრინციპის უცოდინარობისა. მოქმედების ეს პრინციპი ამ ხელოვნების გულშია.

შევეცდები, ერთ დღესაც ავხსნა ეს პრინციპი ხმლის ხუთი კამაედან. არასდროს უნდა დავკარგოთ მხედველობიდან ეს რეალობა: „დარტყმის მომზადებისათვის“ საჭირო დრო საკმარისია მოწინააღმდეგისათვის, რომ მან თავად დაგარტყათ თქვენ. დარტყმის მომზადება სინამდვილეში საკუთარი მოწყვლადობის ორგანიზებას ნიშნავს. ყველამ მომიტევოს ეს ახირება, მაგრამ „მყისიერი თუ დაუყოვნებლივი პასუხი“, რაზეც ო-სენსეი ლაპარაკობს, ვერ მომზადდება, თვით განსაზღვრებაც მიუთითებს ამას.

ფილიპ ვოარინო
23 ივლისი, 2021

Categories
სტატიები

კენ ტაი ჯო #2 – 2 = 1

წყარო: https://aikidotakemusu.org/ken-tai-jo-2-2-1/

კენ ტაი ჯოს მეორე სუბურის მოძრაობა, ფაქტობრივად, პირველი სუბურის მოძრაობიდანაა შემუშავებული. პირველი მეორის საწყისი წერტილია.

ორი უდრის ერთს, ეს ნიშნავს, რომ მე-2 სუბური არ გახლავთ ახალი, დამოუკიდებელი სავარჯიშო, რომელსაც არაფერი აქვს საერთო 1-ელ სუბურთან.

კენ ტაი ჯოს მეორე სუბურის მოძრაობა, ფაქტობრივად, პირველი სუბურის მოძრაობიდანაა შემუშავებული. ეს იმას ნიშნავს, რომ პირველი სუბური მეორე სუბურის საწყისი წერტილია, ან, თუ გნებავთ, რომ მეორე სუბური პირველი სუბურის განვრცობას წარმოადგენს.

ვინაიდან პირველი სუბური მეორე სუბურის პირველი ნაწილია, ცხადია, ის უნდა დავინახოთ ამ უკანასკნელში, მასში უნდა დავინახოთ, პირველი სუბურის ტექნიკური ფორმა სრულად უნდა გამოჩნდეს მეორის შესრულებისას.

ისე ხდება, რომ პირველი სუბურის პირველ თვლაზე უჩის ხმალს ვურტყამთ დიაგონალურად, მარჯვნიდან მარცხნისკენ, ჯოს წინა მხარით და ჯო საერთოდ არ გაგვაქვს უკნისაკენ.

ამის შემდეგ, რამდენადაც პირველი სუბურის ეს თვლა მეორე სუბურის დასაწყისში უნდა დავინახოთ, შეუძლებელი ხდება ამ მეორე სუბურის დაწყება ჯოს უკნისაკენ წაღებით, როგორც ხშირად აკეთებენ ხოლმე მოვარჯიშეები და მასწავლებლები, რომელთაც არ ესმით, რომ 1-ელ და მე-2 სუბურებს შორის განგრძობითობის კავშირი არსებობს.

აიკიჯოში არასდროს ვაქრობთ იარაღის ერთ დაბოლოებას იმ აზრით, რომ დავარტყათ მეორე დაბოლოებით. პირიქითაც კი – სწორედ ერთი დაბოლოებით დარტყმა გვაძლევს საშუალებას, დავარტყათ მეორით. არ არსებობს აზრი, არ არსებობს განზრახვა, არ არსებობს ანგარიში, არ არსებობს დრო ამ ყველაფრისთვის, არსებობს მხოლოდ და მხოლოდ როტაციული მუშაობა პროპელერის დარად, რომელიც სივრცეში გადაადგილდება და რომელსაც ერთიმეორის მიყოლებით შესრულებული ტაი ნო ჰენკები ამოძრავებს. და ასეთ დროს ყველაფერი თავის ადგილას ლაგდება.

ეს ტექნიკური სტატია წინა სტატიის გაგრძელებაა, რომელიც კენისა და ჯოს პრაქტიკისა და, ზოგადად, აიკიჯოს ამავე ფუნდამენტურ საკითხებს შეეხებოდა.

ფილიპ ვოარინო
14 ივლისი. 2021

Categories
სტატიები

კენ ტაი ჯო – პროპელერი და შუბი

წყარო: https://aikidotakemusu.org/ken-tai-jo-helice-et-la-lance/

შუბის ბოლოებში დამაგრებული ორი მჭრელი პირი ერთდროულად ჭრის, ერთმანეთის სოლიდარულნი არიან  და ორ სხვადასხვა სამიზნეს ერთდროულად სწვდებიან.

1909 წლის 25 ივლისს, თავისი მონოპლანის, ბლერიო XI-ის სამართავი მოწყობილობების წინ მჯდომმა ლუი ბლერიომ პირველმა გადაკვეთა ლა მანში თვითმფრინავით. ინგლისის მიწაზე უხეშად დაეშვა და ერთ-ერთი პროპელერი მოსძვრა თვითმფრინავს.

მაგრამ რაკი მიდი პროპელერის ორივე ფრთა ერთად ფუნქციონირებდა ფრენის დროს, ბლერიომ ამ საგმირო საქმის განხორციელება შეძლო.

როდესაც პროპელერის ერთი ფრთა ტრიალებს, მეორე ფრთა ჩაის არა სვამს და თავის ჯერს არ ელოდება.

ასევე ხდება შუბის ხმარებისას აიკიდოში: შუბის ბოლოებში დამაგრებული ორი მჭრელი პირი ერთდროულად ჭრის, ერთმანეთის სოლიდარულნი არიან და ორ სხვადასხვა სამიზნეს ერთდროულად სწვდებიან. ვერც ერთი მათგანი ვერ იმოქმედებს მეორის გარეშე.

თუ გონება გაჯერებული არ არის ტრიალის ამ ფაქტორით, პროპელერის მსგავსად, აიკიდოს შუბის პრაქტიკა თანდათანობით გარდაქიმნება და დაემსგავსება უბრალო ჯოხის ხმარებას, როგორც ეს არსებობს, მაგალითად, ჯოდოს შინდო მუსო რიუს სკოლაში. აიკიჯოს კი არაფერი აქვს საერთო ჯოდოსთან, აიკიდოს პრინციპი კრძალავს ჯოს ხმარებას ჯოდოს ტექნიკის პრინციპების მიხედვით. აიკიდოს ორიგინალური მოქმედების პრინციპი, ზოგადად, არ გახლავთ ტრადიციულ ბუდოებთან თავსებადი.

აქ ვიდეოში ნაჩვენებია კენ ტაი ჯოს პრაქტიკის შუბის მეორე სუბური.

ფილიპ ვოარინო
4 ივლისი 2021

Categories
სტატიები

კენ ტაი ჯო #1 – The old way

წყარო: https://aikidotakemusu.org/ken-tai-jo-1-the-old-way/

ამ კენ ტაი ჯოს პირველ თვლაზე შუბი მარცხნისაკენ ჭრის. ამ ჭრის შეგრძნების განსავითარებლად მას სამიზნედ ხმალს აძლევენ, დაახლოებით ისევე, როგორც მოკრივეს ჩამოუკიდებენ ხოლმე ტომარას, რათა მან დარტყმა ისწავლოს. ჭრა ასე უკვე რაღაცას დაეყრდნობა, რაღაც მატერიალურს.

თუმცა ეს სხვა არაფერია, თუ არა სავარჯიშო პროცედურა, არამც და არამც არ უნდა გადავაკეთოთ ეს სავარჯიშო და არ ჩავდოთ შიგ ის აზრი, თითქოს საჭიროა უჩის ხმლის გვერდზე გაწევა, იმიტომ რომ ამგვარად ჭრას მოგერიებად გადავაქცევთ, მაშინ როცა მოგერიების კონცეფცია აიკიდოში არ არსებობს.

აიკიდოში არასდროს ებრძვიან უჩის იარაღს, აიკიდოში აკეთებენ ირიმის და უჩის იარაღი სიცარიელეში ეშვება. როდესაც აიკიდოს მოძრაობა სრულდება სწორად, იარაღებს შორის კონტაქტი არ არის. ამის გაგება არსებითად მნიშვნელოვანია: მხოლოდ ვარჯიშის დროს ეჯახება ერთმანეთს ხმალი და ჯო.

მოწინააღმდეგის იარაღთან ბრძოლა ფუჭად დაკარგული ძვირფასი დროა და ამასთან ხელსაყრელ ვითარებას და დროს ვთავაზობთ სხვა მოწინააღმდეგეს, რომ ჩვენ დაგვარტყას. ასევე ვქმნით სრულიად არასაჭირო ღიაობას საკუთარ დგომში.

პირიქით, აიკიდო გვთავაზობს მოქმედებას, რომელშიც აცილების, მოგერიების, დაბლოკვის ცნება საერთოდ არ არსებობს. და წამით თუ ჩავუფიქრდებით, მხოლოდ ამგვარი ტექნიკური ბაზა შეიძლება მოერგოს არშეწინააღმდეგების იდეას, რაც აიკიდოს გულის გულში ძევს. მართლაც, როგორ გავანადგუროთ თავისთავად ბრძოლის ჟინი, როდესაც ეს ჟინი მოწინააღმდეგის იარაღთან ბრძოლითაა დაკავებული?

მაგრამ, რასაკვირველია, ყველა სავარჯიშოში იარაღები ერთმანეთს ეჯახება, ვინაიდან მოთხოვნაა, რომ სწავლება ამგვარად მიმდინარეობდეს. ამ დროს ვეჩვევით ასეთ ხმაურიან მოქმედებას და ბოლოს იმით ვამთავრებთ, რომ ვფიქრობთ, კენისა და ჯოს ჭეშმარიტება ამაშიაო… გვგონია, რომ ეს ჭეშმარიტება სულაც არ განსხვავდება იმ სანახაობიდან, რომელიც ეროლ ფლაინმა მოგვცა რობის ჰუდის თავგადასავლებში.

სწორედ ამ დროს გადავდივართ კინოს კეთებაზე და აიკიდოს პრინციპი გვერდზე გვრჩება.

ამ ვიდეოში ეს კუმიჯო n°1 ნაჩვენებია იმ სახით, რა სახითაც ასწავლიდა საიტო სენსეი 1980-იან წლებში, როდესაც მან ის ტექნიკური ფორმები შექმნა, რომლებიც დღეს კენ ტაი ჯოს სახელითაა ცნობილი. იმხანად მეც ივამაში გახლდით და წილად მხვდა ბედნიერება, შევსწრებოდი ამ სავარჯიშოების თანდათანობით დახვეწას, რომელთა დროსაც არაერთხელ მეც გამიწევია მისთვის უკეობა. ტექნიკა იცვლებოდა თითქმის ყოველ დილას, ის სრულქმნიდა მუშაობის მისეულ მეთოდს.

შესრულების ეს ძველებური ყაიდა საშუალებას გვაძლევს, მივხვდეთ, თუ რატომ შეიძლება დაბრუნდეს შუბი ცენტრში, როდესაც ვჭრით მარცხნიდან მარჯვნივ და პირუკუ, ეს მოქმედება არაა ბუნებრივი, როდესაც ჭრა მარჯვნიდან მარცხნივაა მიმართული.

ფილიპ ვოარინო
27 ივნისი 2021

Categories
სტატიები

კენ ტაი ჯოს შუბი

წყარო: https://aikidotakemusu.org/la-lance-du-ken-tai-jo/

ერთი შეხედვით შუბი თითქოს ერთიმეორის მიყოლებით იგერიებს მარკვნიდან და მარცხნიდან მომავალ დარტყმებს. სინამდვილში კი არც იგერიებს და არც ბლოკავს, ის თავადაც ჭრის.

ეს კენ ტაი ჯოს საბაზო სუბური გახლავთ.

ხმალი მონაცვლეობით გვიტევს მარჯვენა და მარცხენა იოკომენებით.

ერთი შეხედვით შუბი თითქოს ერთიმეორის მიყოლებით იგერიებს მარჯვნიდან და მარცხნიდან მომავალ დარტყმებს. სინამკვილეში კი არც იგერიებს და არც ბლოკავს, ის თავადაც ჭრის.

ის, რაც აფიქრებინებს ადამიანს, ამ ტექნიკის არსი ყოველ ჯერზე მოწინააღმდეგის იარაღის ბლოკირებაში მდგომარეობსო, უბრალოდ, პედაგოგიური სავარჯიშოს განმეორებითობის გამო ხდება, რომელიც გვაიძულებს, უკან დავიხიოთ სწორ ხაზზე და ყოველ ჯერზე მოწინააღმდეგის ხმალი ვიგერიოთ. სინამდვილეში, შუბის მოძრაობა ძალიანაც განსხვავებულია.

მომდევნო სტატიაში განვმარტავთ, თუ რატომ არ უნდა ავურიოთ ერთმანეთში შუბის მოძრაობები და მარტივი მოგერიებები.

ფილიპ ვოარინო
20 ივნისი 2021 წელი

Categories
სტატიები

აიკიდოს შუბი

წყარო: https://aikidotakemusu.org/aiki-jo-la-lance-de-laikido/

შუბის ცალი დაბოლოებით ყელს ვჭრით ერთ მოწინააღმდეგეს, რომელიც ჩვენგან მაცხენა ხელის მხარეს დგას და – ამავდროულად – მეორე ბოლოთი მუხლის უკანა მყესებს ვუჭრით მეორე მეტოქეს, რომელიც ჩვენი მარჯვენა ხელის მხარესაა, ან ეს ყველაფერი საპირპირო მიმართულებებით ხდება.

ეს ვიდეო წინა სტატიის ტექნიკური გაგრძელება გახლავთ.

დაბეჯითებით გავამახვილებ თქვენს ყურადღებას იმაზე, ამ ბრუნვითი მოძრაობის შესრულება საჭიროა იმ ამბის გააზრებით, რომ იარაღის ორივე დაბოლოება ერთდროულად ხვდებათ მოწინააღმდეგეებს.

აიკი-ჯო მართლაც არ ისახავს მიზნად ჯოს ესთეტიკურად ან სპორტულად ქნევას ტანმოვარჯიშეთა დარად. თუმცა ო-სენსეის გარდაცვალების შემდეგ აიკიდოს ჯო თანდათანობით დაუახლოვდა ამ დისციპლინას, მთავარი ინტერესი მოძრაობების ვიზუალურ მხარეს გადავიდა და მათი საბრძოლო განზომილება მივიწყებულ იქნა. არადა იაპონიაში არაფერი ითვლება ესთეტიკურად, რასაც უწინარეს ყოვლისა პრაქტიკული რეალურობა არა აქვს, ყველაზე ლამაზი ფინჯნები უპირველესად ჩაის დასალევად გამოიყენება და ამიტომაც ჯოხი, რომელიც ჰაერში ელეგანტურად ქნევით შემოიფარგლება, უსარგებლო ცნობისმოყვარეობის საგანს წარმოადგენს.

იმას, რასაც გვთავაზობს და რისი გაკეთების საშუალებასაც გვაძლევს ვიდეოში ნაჩვენები სუბური, სინამდვილეში არაფერი აქვს საერთო მოცეკვავე გოგონების გუნდის ხელოვნებასთან. შუბის ცალი დაბოლოებით ყელს ვჭრით ერთ მოწინააღმდეგეს, რომელიც ჩვენგან მარცხენა ხელის მხარეს დგას და ამავდროულად მეორეთი მუხლის უკანა მყესებს ვუჭრით მეორე მეტოქეს, რომელიც ჩვენგან მარცხენა ხელის მხარესაა, ან ეს ყველაფერი საპირისპირო მიმართულებით ხდება. ო-სენსეის ხელოვნებაში ცა და მიწა ერთად ურტყამენ, ერთმანეთს ავსებენ, მათ ეს შეუძლიათ, იმიტომ რომ მათ ერთი და იგივე ბრუნვა აერთიანებს ერთსა და იმავე სპირალში.

ამაში ვარჯიშია საჭირო, ამის კეთების დროს კი სავარჯიშოში ეს სულისკვეთება უნდა ჩავდოთ, თუკი გვინდა აქედან რამე სარგებელი ვნახოთ, უნდა მოვსინჯოთ ამგვარი დარტყმა ტომრებზე, აუცილებელია ტანრენიც.

მოკლე შუბის იდეალური სიგრძე, მისი სისქე და ორი მახვილი ბოლოებში ამ ორმაგი დარტყმის საშუალებას გვაძლევს. ეს ტექნიკა თავისი პრინციპით მიამოტო მუსაშის მიერ გამოყენებული ორი ხმლის ბრუნვას ენათესავება.

ესთეტიკის ძიება თვითმიზანი არ უნდა გახდეს, ის მხოლოდ ბუნებრივი და აუცილებელი მოძრაობისგან იშვება იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ ის ესა თუ ის მოძრაობა ზუსტია, სწორია, არც გადაჭარბებულია და არც ნაკლულია. საბრძოლო სფეროში ყოველგვარი ზედმეტობა სიკვდილის მისჯის ტოლფასია.

ფილიპ ვოარინო
13 ივნისი 2021

Categories
სტატიები

კენ ტაი ჯოს უნიკალური სუბური

წყარო: https://aikidotakemusu.org/le-suburi-unique-du-ken-tai-jo/

აიკიდოში გამოყენებული ჯო თავიდან შუბი გახლდათ. ამ შუბს ორივე ბოლოზე მჭრელი პირი და წვეტი ჰქონდა, რომელიც ო-სენსეიმ მოაცილა და, ამასთან, სიგრძეშიც დაამოკლა.

მიზეზები, რომელთა გამოც შეიტანა მან ეს ცვლილებები, კავშირშია თავად აიკიდოს შექმნასთან და აქ და ახლა არ წამოვწევთ ამ ფართო საკითხს განსახილველად.

ჩვენთვის საინტერესო ტექნიკური კუთხით კი იმის თქმა ვიკმაროთ, რომ „ჯოხის“ ხმარებას აიკიდოში არაფერი აქვს საერთო ნამდვილი ჯოხის ხმარებასთან შინტო მუსო რიუს სკოლის მიხედვით, სკოლისა, რომელიც მუსო გონოსუკემ დააარსა მე-17 საუკუნეში. ამ სკოლაში ჯოხი მართლაც ჯოხივით გამოიყენება.

აიკიდოში ჯოხი გამოიყენება შუბივით, რომელსაც ორივე ბოლოში მჭრელი წვეტები აქვს. ამგვარად, ყოველ ჯერზე, როდესაც ერთი დაბოლოება ურტყამს ან ჭრის, მეორე ბოლო არ რჩება უქმად, ისიც ჭრის და ცელავს მოწინააღმდეგეს ამავდროულად.

იარაღის ეს განსაკუთრებული თვისება მნიშვნელოვანია. მართლაც, ეს თვისება კომბინაციაში სხეულის ბრუნვით გადაადგილებასთან, რაც თეძოების ირიმი-ტენკანის პრინციპის გამოყენების შედეგია, საშუალებას გვაძლებს, ერთდროულად ორი მოწინააღმდეგე ჩამოვიშოროთ მხოლოდ ერთი მოძრაობით.

ფილიპ ვოარინო
5 ივნისი 2021 წელი

Categories
სტატიები

ჰაპო გირი – ვუ-ვეი

წყარო: https://aikidotakemusu.org/happo-giri-wu-wei/

ჰაპო გირი ჭრის რვა მიმართულებით, მე არა, თუმცა ჩემი სხეულის თითოეული ნაწილი, რასაკვირველია, უნდა მივიდეს თავის ადგილას იმისათვის, რომ ჭრა იყოს ზუსტი.

რაზე ფიქრობს ბზრიალა, რომელიც ტრიალებს?

ხანდახან ასეთ შეკითხვას სვამენ ხოლმე: „სად უნდა იყოს გონება მოქმედების დროს?“.

ერთადერთი პასუხი, რომელიც საშუალებს მოგვცემს, რაიმე პრეტენზია გვქონდეს მოძრაობის თავისუფლებაზე, შემდეგია: „არსად“.

მართლაც, ყოველთვის, როცა გონება ჩნდება სადმე, ის გადანაკეცივით ხდება სარწყავ შლაგზე, რომელიც წყლის თავისუფლად გადინებას უშლის ხელს. თუკი ვფიქრობ იმაზე, რასაც ვაკეთებ, ეს ხელს მიშლის შესაფერისი თავისუფლებით მოძრაობაში, ეს ასევე დაბრკოლებად იქცევა ენერგიის ნაკადისათვის, რომელიც ჩემში გადის და იმდენადვე არ მეკუთვნის მე, რამდენადაც წყალი არ ეკუთვნის იმ შლანგს, რომელიც ის გადის.

სწორედ ესაა ვუ ვეი, არ-ქმედება. მოქმედების დროს ფიქრით თავს ვიტყუებ და საკუთარ თავს ხელს ვუშლი ნამდვილი მოძრაობის განხორციელებაში ჩემივე სხეულის გავლით. აიკიდო არ გალავთ რამე კონსტრუქცია, რამის რამეზე მორგება ან დაზუსტება, რაც არ უნდა სრულყოფილი იყოს მისი მოძრაობები, კიდევ უფრო ნაკლებადაა სანახაობა, რაც არ უნდა ბრწყინვალე და მომხიბვლელი იყოს ის, აიკიდო სპონტანური პასუხია, შესაბამისობაა რეალობასთან, რომელიც გაუფრთხილებლად წარმოიქმნება.

როცა ადამიანს არ ესმის, რომ ყოველი ქმნილება ურთიერთსაპირისპირო ელემენტების მყიფე წონასწორობის ნაყოფია, რთული მისაღები ხდება ის ამბავი, რომ ამ სახის სპონტანურობა არ გახლავთ მყისიერი, მას საკუთარ თავზე მუშაობა და მეცადინეობა უძღვის წინ. ჰარმონიული მოქმედებისათვის წინასწარ უნდა ვისწავლოთ საკუთარი თავის შეცნობა: დელფოსის ტაძრის gnothi seauton (შეიცან თავი შენი) გადმოსული მადლის შედეგი სულაც არ არის.

შეიცან თავი შენი, ვინონა ადამონი

ჰაპო გირი ჭრის რვა მიმართულებით და არა მე, თუმცა ჩემი სხეულის თითოეული ნაწილი, რა თქმა უნდა, თავის ადგილას უნდა მივიდეს იმისათვის, რომ ჭრა ზუსტი იყოს. და ეს ნაწილები თავის ადგილას მხოლოდ და მხოლოდ ტრიალის იდეას  მიჰყავს, ზუსტად ისევე, როგორც მხოლოდ ყვავილის იდეის წაღება შეუძლია საიქიოში ადამიანს.

ფილიპ ვოარინო
23 მაისი 2021 წელი

Categories
სტატიები

ირიმი ნაგე – საყელოში ჩავლება

წყარო: https://aikidotakemusu.org/irimi-nage-saisir-le-col/

ირიმი ნაგეს საბრძოლო შესრულება არ მდგომარეობს უკეს საყელოს ჩავლებაში, ჩვენ მის თავს ვიჭერთ და მის კეფაზე მძლავრ ბრუნვით მოძრაობას ვასრულებთ.

კარგად გავუგოთ ერთმანეთს: ირიმი ნაგეს საბრძოლო შესრულება არ მდგომარეობს უკეს საყელოს ჩავლებაში, ჩვენ მის  თავს ვიჭერთ და მის კეფაზე მძლავრ ბრუნვით მოძრაობას ვასრულებთ, მაგრამ ეს მეტისმეტად სახიფათო მოძრაობაა საიმისოდ, რომ ის ვარჯიშის დროს შევასრულოთ.

აქ კიდევ ერთხელ გავიმეოროთ, რომ ირიმი ნაგეს საბრძოლო მიზანი არ გახლავთ გდება, მიზანია მოწინააღმდეგის გამოყვანა იმ მდგომარეობიდან, რომელშიც მას ჩვენთვის ზიანის მოყენება შეუძლია, გდება კი სრულიად მეორადი ხარისხის მოვლენაა.

ვარჯიშის დროს კი პირიქით, მიზანია განავითარო სხეულის მძლავრი მოძრაობა, რომელიც პარტნიორის ვარდნას გამოიწვევს. ამ მოძრაობის მისაღებად უკეს საყელოში უნდა ჩაავლოთ ხელი. საყელოში ხელის ჩავლება საშუალებაა ტორისათვის, უკე თავის მუცელთან (ჰარასთან) დააკავშიროს, მიაბას მას, და შეამსუბუქოს უკე, რათა მისთვის წონასწორობის დაკარგვინება და შემდგომ მისი გარდაუვალი გდება გაიიოლოს.

ამგვარი მოქმედება ბევრ სხვა რამესთან ერთად საშუალებას გვაძლევს, უსაფრთხოდ ვიმუშაოთ და ამასთან არც უკე დაშავდეს. რადგან არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ის, რასაც სიმარტივისთვის უკეს ვარდნას ვუძახით ირიმი ნაგეს დროს, სინამდვილეში რბილი გდებაა. ვარჯიშისას ყოველგვარი ვარდნა რბილია, ტორი საშუალებას უტოვებს უკეს, შეინარჩუნოს თავისი ფიზიკური მთლიანობა სხლტომის ტექნიკით, რაც გდების ამორტიზებაში მდგომარეობს. და პირუკუ, როდესაც ტექნიკა სრულდება საბრძოლო სახით, რბილი ვარდნის საშუალებით გაქცევის შესაძლებლობა არ არსებობს.

ფილიპ ვოარინო
16 მაისი, 2021 წელი

Categories
სტატიები

იოკომენ უჩი ირიმი ნაგე – ჰაჩი ნო ჯი გაეში

წყარო: https://aikidotakemusu.org/yokomen-uchi-irimi-nage-hachi-no-ji-gaeshi/

არსებობს ჯოს ერთი მოძრაობა, რომელიც ირიმი ნაგესთვის დამახასიათებელ ამ ორმაგ ბრუნვას იყენებს. ესაა ჯოს მე-13 სუბური: კატატე ჰაჩი ნო ჯი გაეში.

ირიმი ნაგეს მოძრაობა თეძოების წინ და უკან ტრიალით სრულდება. ამ დროს თეძოები თავიდან ერთ მხარეს ბრუნავს, მერე კი საპირისპირო, რასაც აიკიდოში ორმაგი ირიმი-ტენკანი შეიძლება ეწოდოს.

ეს წინ და უკან ბრუნვა ბევრი რამის საშუალებას გვაძლევს:

  • ‘შევისრუტოთ’ მოწინააღმდეგის ენერგია და სასურველი მიმართულებით წარვმართოთ ის,
  • წონასწორობა დავაკარგინოთ მოწინააღმდეგეს და ამით შესაძლებელი გავხადოთ მისი გდება,
  • შევცვალოთ ტორის მდებარეობა სივრცეში, რათა დატოვოს მრავლობითი შეტევის თავმოყრის წერტილი და თან ადგილიდან დაძრას უკე დანარჩენი მოწინააღმდეგეებისკენ მის მოსასროლად.

ამის განსახორციელებლად 180°-იანი ბრუნვა საწყის დგომთან მიმართებაში აუცილებელია.

შეტრიალებას იმაზე მეტად, რაც მკარცადაა აუცილებელი ამ მოქმედებების შესასრულებლად, ანუ 180°-ზე მეტად, საშიში შედეგები მოჰყვება:

  • რისკია, დავკარგოთ კონტროლი უკეზე, თუკი უმიზეზოდ შევბრუნდებით 180°-ზე მეტად (სპირალი არ გახლავთ მანეჟი),
  • 180°-იანი შემოტრიალება საშუალებას გვაძლევს სახით აღმოვჩნდეთ დანარჩენ თავდამსხმელებთან და ამასთან უკე მათ მხარეს მოვისროლოთ, 360°-იანი შეტრიალება კი იმით დასრულდება, რომ ზურგით აღმოვჩნდებით დანარჩენ თავდამსხმელებთან, რაც იმას ნიშნავს, რომ ტორი ვერ იქნება ყურადღებით ოთხივე მიმართულებით, ეს კი სრული უაზრობაა საბრძოლო თვალსაზრისით.

მოძრაობა, რომელიც გარკვეული კუთხით ლამაზად შეიძლება გამოიყურებოდეს, მაგრამ რომელსაც საბრძოლო ჭეშმარიტება არა აქვს, სინამდვილეში არც არის ლამაზი მოძრაობა. ნებისმიერი რამის სილამაზე მისივე რეალურობიდან გამომდინარეობს. ვინმეს შეიძლება ლამაზი მოეჩვენოს ჩაის ფინჯანი, მაგრამ თუკი მასში სითხის ჩასხმა შეუძლებელია, თუ მას, მაგალითად, არა აქვს ძირი, მაშინ ის ვეღაც იქნება ჩაის ფინჯანი და, აქედან გამომდინარე, ის ვერც ლამაზი ფინჯანი იქნება. ზოგადად, თუკი ესთეტიკას ესთეტიკისათვის დავუწყებთ ძიებას, აქედან გამოსავალს ვერ ვიპოვით. არსებობს ჯოს ერთი მოძრაობა, რომელიც ირიმი ნაგესთვის დამახასიათებელ ამ ორმაგი ტრიალის მოძრაობას იყენებს, ესაა ჯოს მე-13 სუბური: კატატე ჰაჩი ნო ჯი გაეში. ამ მოძრაობის კეთება ვარჯიშის დროს ჩინებული საშუალებაა ირიმი ნაგეს სასწავლად, აქ სხეული იმავე სამუშაო ფორმას იმეორებს.

ფილიპ ვოარინო
18 აპრილი 2021 წელი